من بی تابم برای گم کرده ام .... - کافه تنهایی

من بی تابم برای گم کرده ام ….

من بی تابم
 
من …

دلهره هایم تمامی ندارند

نفس هایم کوتاه شده اند

دست هایم می لرزند

و قدم هایم کندتر

من بی تابم برای گم کرده ام ….

نمی دانم در کدامین دیار آرامش را گم کردم …

شاید آن چشم های آلوده، آرامش را از من ربودند ….

هرچه که بود زندگی را سخت کرد

من به رهگذران جاده آرامش می گویم :

به همان لذت آرامش یک خواب لطیف سوگند

من بی خبر مانده ام از نعمت ساده ی خویش

هرکسی رحم در اندیشه ی خود دارد

با خبر سازد مرا از گم کرده ی خود …

من باران را،

گریه ی آسان را،

دست مهربان را،

خوابی آرام را،

گم کرده ام ….

دسته بندی : مطالب عاشقانه
بازدید : 1659
برچسب ها :
اشتراک مطلب :
اشتراک گذاري در کلوب اشتراک گذاري در گوگل ريدر اشتراک گذاري در خوشمزه اشتراک گذاري در فيس بوک اشتراک گذاري در توييتر اشتراک گذاري در گوگل پلاس اشتراک گذاري در فیس نما ايميل کردن اين مطلب

  • erfan :

    گرچه غمگینم ولی از عشق آرامم هنوز
    عاشق و دلبسته و دلگیر از آن نامم هنوز
    اشک در چشمم ، تمنا در دلم درمانده ام 
    من نمی دانم چه خواهد شد سرانجامم هنوز
    نیست او را اشتیاقی بر وصالم لحظه ای
    در خیابان دلش یک عشق بد نامم هنوز
    می خورم خون جگر تا او کند باور مرا 
    در حریم دام او یک عاشق رامم هنوز 
    خواب دیدم زیر باران خیالش گم شدم
    همچو باران در خیالش بی سرانجامم هنوز

  • erfan :

    من ،
    خوابی آرام را
    گم کرده ام 🙁
    ………
    ممنون…قشنگ بود…

  • گلبهار :

    مدیران ممنونم پست ها واقعا عالی ان دروووووووووووووووود

    • کافه تنهایی :

      بذار یه بار هم تعریف کنم
      کامنت هات معرکه هستن…

      • گلبهار :

        الان باید فقط شکلک بذارم تا حس درونم رو بازگو کنم حیفففففففففف نمیذارینننننننننننننننن چراااااااااااااا….ممنون اقای پشت صحنه ولی دیگه هرچی وبگردی میرم هیچی نمیجویم دیگه شعرا ودلنوشته ها ته کشیده انشالله زود بار بذارن کش برم

        • کافه تنهایی :

          حس درونت الان می خواد گاز بگیره
          سعی کن از سایت هایی که کش رفتن رو آزاد گذاشتن کش بری ، که کپی رایت رعایت شه.

          • گلبهار :

            نچ مگه من میتونم از مطلبای قشنگ بگذرم نمیشود بذا پیگرد قانونی کنن ببینم میتونن پیدام کنن شما لو ندیدنا اگه پیدام نکردن اون دنیا دیگه نمیتونم در برم شما بیاین یه کمی هم گردن بگیرن من به خاطر کافه این همه گناه به گردن گرفتم خدا ازم بگذره الهی امین ولی سعی میکنم اگه یادم نرفت منبع رو ذکرکنم..راستی شکلک بذارین این دفعه صدمه که میگم

  • گلبهار :

    چون صدف در سینه ام یک راز را گم کرده ام

    دل به پایان بستم و آغاز را گم کرده ام

    در میان کوه های غم صدا سر داد عشق

    در هجوم انعکاس ، آواز را گم کرده ام

    آنچنان دل بسته ی مژگان چشمان تو ام

    با قفس خو کرده ام ، پرواز را گم کرده ام

    سر به سنگی می زند چون موج ، هر کس ماه دید

    شوق دارم ! شیوه ابراز را گم کرده ام

    عقل چون فرعون تا دریا مرا تعقیب کرد

    دل به دریا می زنم ، اعجاز را گم کرده ام

    شیخ شیرازم که حیرت گرد دنیا کردی ام

    راه برگشت از سفر ؟!! شیراز را گم کرده ام

    محمد علی علیزاده

  • گلبهار :

    آرامش چیست؟

    نگاه به گذشته و شکر خدا.

    نگاه به آینده و اعتماد به خدا.

    نگاه به اطراف و جستجوی خدا.

    نگاه به درون و دیدن خدا .

    ” لحظه هایتان سرشار از بوی خدا”

  • گلبهار :

    ای یار دور دست که دل می بری هنوز

    چون آتش نهفته به خاکستری هنوز

    هر چند خط کشیده بر آیینه ات زمان

    در چشمم از تمامی خوبان، سری هنوز

  • گلبهار :

    تنها تر از نیلوفرِ مُردابِ خاموشی

    غمگین تراز بارانیِ سردی که می پوشی

    با چشم هایی خسته و تب کرده بیدارم

    می ترسم از یک پلک و یک دنیا فراموشی

    می ترسم از برق نگاهت لحظه ی رفتن

    از سردیِ آهِ تو هنگام هم آغوشی

    یک شب دلت راجای من بی”تو”تصورکن

    دیدی چه ساده مثل سیر وسرکه می جوشی

    فنجان قهوه ، شعر، شب ،”نه نه ” نمیچسبد

    لطفا بمان حتی اگر چیزی نمی نوشی

    لطفا شبت را روی بازوهای من سر کن

    ای چشم هایت بهترین دارویِ بی هوشی

    رویای من مردن به روی دست های توست

    هرچند بعد ازمن توهم مشکی نمیپوشی

    سجاد صفری اعظم

  • گلبهار :

    چه فرقی می کند دنیا تو را پَر داده یا من را

    جدایی حاصلش مرگ است،اگر از لاله لادن را….

    کسی از دام چشم و موی توبیرون نخواهد رفت

    که من عمریست سرگردانم این تاریک و روشن را

    تو را این قطره های اشک روزی نرم خواهد کرد

    که آب آهسته و آرام می پوساند آهن را

    منم آن ایستگاه پیر تنهایی که می داند

    نیاید دل سپرد این عابرانِ گرمِ رفتن را

    تو را بخشیدم آن روزی که از من رد شدی،آری

    که پُلها خوب می فهمند معنای گذشتن را

    حسین زحمتکش

  • گلبهار :

    نمی رنجم اگر کاخِ مرا ویرانه می خواهد

    که راه عشق ، آری ، طاقتی مردانه می خواهد !

    کمی هم لطف باید گاه گاهی مردِ عاشق را

    پرنده در قفس هم باشد ، آب و دانه می خواهد

    چه حُسنِ اتفاقی ، اشتراک ما پریشانی ست

    که هم مویِ تو هم بغضِ من ، آری ، شانه می خواهد

    تحمل کردن قهر تو را یک استکان بس نیست

    تسلّی دادن این فاجعه ، میخانه می خواهد

    اگر مقصود تو عشق است ، پس آرام باش ای دل

    چه فرقی می کند می خواهدم او یا نمی خواهد ؟!

    سجاد رشیدی پور

  • گلبهار :

    یاد بگذشته به دل ماند و دریغ
    نیست یاری که مرا یاد کند
    دیده ام خیره به ره ماند و نداد
    نامه ای تا دل من شاد کند
    خود ندانم چه خطایی کردم
    که ز من رشته الفت بگسست
    در دلش جایی اگر بود مرا
    پس چرا دیده ز دیدارم بست
    هر کجا مینگرم باز هم اوست
    که به چشمان ترم خیره شده
    درد عشقست که با حسرت و سوز
    بر دل پر شررم چیره شده
    گفتم از دیده چو دورش سازم
    بی گمان زودتر از دل برود
    مرگ باید که مرا دریابد
    ورنه دردیست که مشکل برود
    تا لبی بر لب من می لغزد
    می کشم آه که کاش این او بود
    کاش این لب که مرا می بوسد
    لب سوزنده آن بدخو بود
    می کشندم چو در آغوش به مهر
    پرسم از خود که چه شد آغوشش
    چه شد آن آتش سوزنده که بود
    شعله ور در نفس خاموشش
    شعر گفتم که ز دل بر دارم
    بار سنگین غم عشقش را
    شعر خود جلوه ای از رویش شد
    با که گویم ستم عشقش را
    مادر این شانه ز مویم بردار
    سرمه را پاک کن از چشمانم
    بکن این پیرهنم را از تن
    زندگی نیست بجز زندانم
    تا دو چشمش به رخم حیران نیست
    به چکار آیدم این زیبایی
    بشکن این آینه را ای مادر
    حاصلم چیست ز خودآرایی
    در ببندید و بگویید که من
    جز از او همه کس بگسستم
    کس اگر گفت چرا ؟ باکم نیست
    فاش گویید که عاشق هستم
    قاصدی آمد اگر از ره دور
    زود پرسید که پیغام از کیست
    گر از او نیست بگویید آن زن
    دیر گاهیست در این منزل نیست

  • گلبهار :

    در صدا کردن نام تو
    یک “کجایی” پنهان است
    یک “کاش می بودی”
    یک “کاش باشی” !
    .

  • گلبهار :

    نگاهم بیقرار هجوم قدم های توست
    و تو با خبری
    اما…
    هرگز از جاده ی دلم گذر نمی کنی…

  • گلبهار :

    بی تو
    حتی باران هم
    بوی تشنگی می دهد
    گـاهــــی لال مـــی شود آدم …
    حـرف دارد ؛ ولـــی …
    کلمه نـدارد … !!!
    .

  • گلبهار :

    معجزه‌ها با باد رفته‌اند
    و چشمانی که چشم مرا گرفت
    همیشه در حاشیه‌ی آینه جا ماند
    و پشت پنجره چقدر نیامد
    آن‌که قرار بود …

  • گلبهار :

    چشــــمانم خستــــه استـــ و نبــــض ذهنــــم افتــــاده ؛
    کاش نگــــاهتــــ یکــــ قــــدم نزدیـــکـــــ تــــر بـــود . . .

  • گلبهار :

    سرم سنگینی حرفی را دارد
    که توان گفتنم نیست
    زبانم دنبال فرصتی
    و چشمم
    دنبال محرم رازی می گردد
    بی تاب دیدنت هستم!

  • گلبهار :

    جای تو خالــ ـــ ـــ ـــیــسـت . . .
    خالی تر از سفره ی دل کودکی که تازه متولد شده است . .

  • گلبهار :

    دیگر نمیتوانم متن های طولانی را
    تا آخرش بخوانم
    تقصیر خودت بود
    … آمدی
    رفتی …
    به هر چه کوتاه
    عادتم دادی …

  • گلبهار :

    رفته اند !
    نیستند…
    دلم ، صبر و قرارم ، دستانت ، نگاهت ، هوش از سرم
    بیاورشان…

  • گلبهار :

    غــُــصـّه دار که ببینــــمت نَـــفَس هَــــــــم
    به کامَــــــم تلــــخ می شود…

  • گلبهار :

    بلند شـــــــو

    و همراه کلاغ قصـــــــه ها به خـــــــانه ام بیـــــــا

    اینجـــــــا یکی از بودهـــــــای قصه ســـــــال هاست

    چشـــــــم انتظار آن یکی نبـــــــود نشسته است !

  • گلبهار :

    حرف رفتن یه شکافه روی قلب صاف و ساده

    دل عاشق یه اسیره که تو دست سرد باده

    تو کدوم قصه شنیدی عاشقا بهم رسیدن

    توی نقاشیا حتی اونارو جدا کشیدن

    مثل روز روشنه قصه باورش یه خورده سخته

    کی میگه جمله مردن آخرین برگ درخته

    اگه نیستی اگه دوری واسه من فرقی نداره

    دل من شوق نفس رو از تو قلب تو می باره

    تو برام زمزمه سازی مثل بارون واسه دریا

    اگه باشی یا نباشی با منی همش تو رویا

    من صدا از تو گرفتم واسه خوندن ترانه

    واسه رفتن تا به خورشید تویی آخرین بهانه

  • .erfan :

    چخبره؟،…انقدر کامنت و مطلب…
    من جا موندم 🙁
    راستی من واسه نظر گذاشتن هم مشکل دارم…سایت مشکلی داره یا اشکال از فرستندست؟!…

    • کافه تنهایی :

      درود عرفان جان
      فکر نکنم مشکل از سایت باشه

    • گلبهار :

      به به سلام اقا عرفان چه عجببببببببب اومدین نمیدونم لیلی وسارایی کجان انشالله زودتری بیان…واینکه دیشب سایت واسه من باز نمیشد اینقد به گوگل التماس کردم میخوام برم کافه گفت ای وقت شب میخوای بری چیکارررررررررررررر؟خلاصه پشت در کافه موندم خدا ازش نگذره

      • لیلی :

        سلام به همگی منم اومدم
        گویا همگی مشکل داشتن
        منکه که دیگه داشتم میمردم ولی فکرکنم من بیشتر التماس گوگل کردم چون اجازه داد بیام یه ربع بمونم و برم خیلی بی رحمه بخدا!!!!

      • .erfan :

        سلام مجدد…
        گلبهار خانوم من هرشب سر میزنم ، ولی دو سه شبه نمیدونم مشکل چیه به هیچ وجه نمیتونم کامنت بذارم…
        این کامنت دیشبی روهم ، بعد از ده بار سعی گردن بالاخره تونستم بذارم…پدرم درومده
        به همین دکمه های کیبوردم که شاهدن قسم…. 😀
        ولی من فک کنم البته با عرض پوزش ، سایت مشکل داره هااا… ❗

  • گلبهار :

    همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی

    چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی؟!

    به کسی جمال خود را ننموده ای و بینم

    همه جا به هر زبانی، بود از تو گفتگویی!

    غم و درد و رنج و محنت، همه مستعد قتلم

    تو ببر سر از تن من ببر از میانه، گویی!

    به ره تو بس که نالم، زغم تو بس که مویم

    شده ام ز ناله، نالی؛ شده ام زمویه، مویی

    همه خوشدل این که مطرب بزند به تار، چنگی

    من از آن خوشم که چنگی بزنم به تار مویی!

    چه شود که راه یابد سوی آب، تشنه کامی؟

    چه شود که کام جوید زلب تو، کامجویی؟

    شود این که از ترحم، دمی ای سحاب رحمت!

    من خشک لب هم آخر ز تو تر کنم گلویی؟!

    بشکست اگر دل من، به فدای چشم مستت!

    «سر خم می سلامت، شکند اگر سبویی»

    نظری به سوی «رضوان» دردمند مسکین

    که به جز درت، امیدش نبود به هیچ سویی

    فصیح الزمان شیرازی

  • گلبهار :

    هنوز شعله کشد آتش نهانی من
    هنوز خسته،نفس می زند جوانی من
    هنوز از چمن کودکی به جامانده ست
    دو برگ سبز درین چهر? خزانی من
    گذشت شوکت رنگین آن همیشه بهار
    به زرد و سرخ زند باغ زندگانی من
    ورق ورق هم? روزها پراکندست
    ز تند باد بپرسی مگر نشانی من
    بجز غم تو، که بر عهد خویش پای فشرد
    دگر کسی ننشیند به همزبانی من

  • گلبهار :

    بی تو دلم نیمه شبی سوی دشت / پر زد و آواره شد و بر نگشت

    لذت بیداری شبها تویی / تازه ترین اصل تمنا تویی

    چشم تو آغاز پریشانیم / دوری تو علت ویرانیم . . .

  • گلبهار :

    بیستون کندن فرهاد نه کاری ست شگفت / شور شیرین به سر هرکه فتد ، کوه کن است

  • گلبهار :

    خیـــــــــلی حرف است

    که تو هــر روز در گلویت،

    خاری کُشنده احساس کنی

    برای کسی که

    بدانی

    حتّی یک بار در عمرش

    به خاطرِ تو بغــض هم نکرده است…!

  • گلبهار :

    حکایت از چه کنم سینه سینه درد اینجاست

    هزار شعله ی سوزان و آه سرد اینجاست

    نگاه کن که ز هر بیشه در قفس شیری است

    بلوچ و کرد و لر و ترک و گیله مرد اینجاست

    بیا که مسئله ی بودن و نبودن نیست

    حدیث عهد و وفا می رود ، نبرد اینجاست

    بهار آن سوی دیوار ماند و باد خوشش

    هنوز با غم این برگ های زرد اینجاست

    به روزگار شبی بی سحر نخواهد ماند

    چو چشم باز کنی صبح شب نورد اینجاست

    جدایی از زن و فرزند سایه جان! سهل است

    تو را ز خویش جدا می کنند ، درد اینجاست

    هوشنگ ابتهاج

  • گلبهار :

    ای یار دور دست که دل می بری هـنوز

    چون آتش نهفته به خـاکـستـری هـنـوز

    هر چند خط کشیده بـر آیـیـنه ات زمـان

    در چشمم از تمامی خوبان، سـری هـنـوز

    سـودای دلـنـشـیـن نـخـستین و آخرین!

    عـمـرم گذشت و تـوام در سـری هـنـوز

    ای چلچراغ کهنه که زآن سوی سال ها

    از هـر چـراغ تـازه، فـروزان تــری هـنــوز

    بـالـیـن و بـسـتـرم، هـمـه از گل بیاکنی

    شب بر حریم خوابم اگر بـگـذری هـنـوز

    ای نـازنـیـن درخـت نـخـسـتین گناه من!

    از مـیـوه هـای وسـوسـه بــارآوری هنوز

    آن سیب های راه به پـرهـیـز بـسـتـه را

    در سایه سار زلف، تو مـی پـروری هنوز

    وان سـفــره شـبــانــه نـان و شـراب را

    بر میزهای خواب، تو می گستری هنوز

    با جرعه ای ز بوی تو از خویش می روم

    آه ای شراب کهنه کـه در ساغری هنوز

    حسین منزوی

  • گلبهار :

    بس که جفا ز خار و گل، دیده دل رمیده ام

    همچو نسیم از این چمن، پای برون کشیده ام

    شمع طرب زبخت ما، آتش خانه سوز شد

    گشت بلای جان ما، عشق به جان خریده ام

    حاصل دور زندگی، صحبت آشنا بود

    تا تو زمن بریده ای، من زجهان بریده ام

    تا به کنار بودیَم ، بود به جا قرار دل

    رفتی و رفت راحت از خاطر آرمیده ام

    تا تو مراد من دهی، کشته مرا فراق تو

    تا تو به داد من رسی، من به خدا رسیده ام

    چون به بهار سر کند لاله زخاک من برون

    ای گل تازه یاد کن از دل داغدیده ام

    یا ز ره وفا بیا، یا ز دل رهی برو

    سوخت در انتظار تو، جان به لب رسیده ام

    رهی معیری

  • گلبهار :

    دارم تظاهر می کنم که: بردبارم

    هرچند تاب روزگارم را ندارم

    شاید لجاجت با خودم باشد ! غمی نیست

    من هم یکی از جرم های روزگارم

    من هم به مصداق” بنی آدم…” ببخشید

    …گاهی خودم را ز شمایان می شمارم

    حس می کنم وقتی که غمگینید باید

    با ابر شعرم بغض هاتان را ببارم

    حتی خودم وقتی که از خود خسته هستم

    سر روی حس شانه هاتان می گذارم

    فهمیده ام منها شدن تفهیم جمع است

    تنهایی جمع شما را می نگارم

    شاید همین دل باوری ها شاعرم کرد

    شاید به وهم باورم امید وارم

    هر قطره ی دلکنده از قندیل ، روزی

    می فهمدم ، وقتی ببیند آبشارم !!!

    محمد علی بهمنی

  • لیلی :

    سعادت موهبتی است که یکایک ما آرزوی مهمان شدن آن را در قلب هایمان ، خانه مان و دیوار اتاقمان داریم …
    سعادت وقتی حاصل میشود که دل از کینه ها تهی کنیم و دیگران را دوست بداریم ، تا آنان نیز دوستمان داشته باشند،
    و خدا را با تک تک یاخته هایمان فریاد بزنیم و او را فراموش نکنیم
    همانطور که او دوستانش را فرآموش نمی کند
    سعادت بسیار به ما نزدیک است ، فقط باید دست دراز کنیم و آنرا برداریم.


  • :bye: 
    :good: 
    :negative: 
    :scratch: 
    :wacko: 
    :yahoo: 
    B-) 
    :heart: 
    :flr 
    :-) 
    :whistle: 
    :yes: 
    :cry: 
    :mail: 
    :-( 
    :unsure: 
    ;-) 
     

    معادله امنیتی را تکمیل کنید ( به عدد ) :

     

    موضوعات

    بایگانی شمسی

    

    تقویم شمسی

    بهمن ۱۳۹۶
    ش ی د س چ پ ج
        اردیبهشت »
     1234567891011121314151617181920212223242526272829  
    طراحی و اجرا
    تمامی حقوق محفوظ می باشد